Sene başında , Ağustos ayı... Transferler yapılmış , belki son olarak alınacak bir futbolcu var yada yok. Hazırlıklar tamam. Kombineler çekmecede , yeni sezon formaları dolapta , atkı duvarda asılı . Geriye tek bir şey kalıyor...
Fikstür çekimi heyecanla beklenir. Kura çekildikten sonra ;
''-Kaçıncı haftaymış lan duydun mu ?''
''-31 dediler galiba ?''
''-Allah ! Bahara denk geliyor , yaşadık vallahi''
Taa ilk haftadan 31.hafta beklenir. 3 ay önceden o güne planlar yapılır. Kaçta geçilecek caddeye , Nazlı'da meşaleler , stada erken mi girsek ? hepsi konuşulur. Gün sayılır , iple çekilir. Sadece o gün beklenir. Tüm itiraz o gün yapılır , hesap o gün görülür. Bizim için beklenen bir gün vardır , her sene. Şenlik olur Kadıköy'de,düğün,dernek,eğlence.
Şimdi yine o büyük gün geldi çattı. 17 Marta az kaldı. Kimisi rüya , kimisi kabus görmeye başladı.
Hasan'dan acı itiraflar.
Zavallı Mondi :(
Okan Buruk
Suat Kaya : 6-0dan sonra iki gün eve gidemedik , teknede yattık.
Serhat ve Gökmen diyaloğu : ''Sonuçta Fenerbahçe maçları her zaman Galatasaray için kabus olmuştur''
Bir Galatasaraylıdan öneri :)
